مدل SBH
مدلSBH برگردان مدل ساتکلیف و وانگ(2012) بوده و متکی بر فرضیه هوش اجتماعی دونبار ( دونبار، 1993، 2008) می باشد. این فرضیه معتقد است انسان دارای روابطی با سطوح و شدت مختلف است. از آنجایی که اعتماد دارای تاثیر عمده بر ایجاد رابطه است، در این مدل اعتماد به عنوان مکانیزم شکل دهنده رابطه مورد بررسی قرار گرفت. از منظر فرضیه SBH ، روابط دارای سه سطح می باشد:
- روابط قوی:دارای بیشترین سطح اعتماد بوده و در مقابل خطاهای طرف تعامل مقاوم تر است.
- روابط متوسط: تعاملات طی بازه ی زمان طولان تری انتشار یافته اندو به نسبت روابط قوی همکاری کمتری وجود دارد.
- روابط ضعیف: سطح تعاملات پایین بوده و به تعاملات منفی حساسیت دارد. در این سطح، با وجود پاسخ های غیرهمکارانه رابطه خاتمه پیدا می کند.
استراتژی های عامل
بر پایه چهار نوع استراتژی و سابقه ی تعاملات همکاری، هر یک از عامل ها، فردی را برای تعامل انتخاب می کند. استراتژی های انتخاب عامل هدف عبارتند از:
- راهبرد قوی:عامل، فردی را که دارای سابقه همکاری بیشتری است برای تعامل بر می گزیند.
- راهبرد متوسط: عامل به جستجوی فردی در نقطه ی میانی اعتماد می پردازد
- راهبرد ضعیف: جستجو به طرف تعامل با فردی دارای اعتماد پایین میل پیدا می کند.
- راهبرد مرحله ای: این راهبرد در طی زمان تغییر می یابد. عامل در ابتدا به جستجوی فردی با رابطه قوی می پردازد اما با گذر زمان، تغییر جهت داده و عاملی با میزان اعتماد پایین را انتخاب می کند.
اجزای اصلی مدل
- هر یک از عامل ها دارای نوبت برای تعامل می باشند.
- عامل هدف ممکن است درخواست تعامل را قبول و یا رد کند.
- اعتماد برای تعاملات مثبت انباشته شده و برای تعاملات منفی کاهش می یابد.چهار حالت افزایش و کاهش عبارتند از:
- افزایش غیرخطی – کاهش غیرخطی
- افزایش غیرخطی- کاهش خطی
- افزایش خطی- کاهش خطی
- افزایش خطی- کاهش غیر خطی
- در صورتی که عامل ها فاقد تعامل باشند تمامی روابط طی زمان دچار فروپاشی می شوند.
یافته ها حاکی از ایجاد سه سطح رابطه می باشد: قوی، متوسط و ضعیف. در شبکه روابط تمام عامل ها، تعداد روابط ضعیف بیشتر است. روابط قوی در بین راهبردهای قوی دارای تعداد بیشتری بوده و عامل هایی با راهبرد ضعیف فاقد رابطه هستند از اینرو شبکه روابطشان از توزیع یکنواخت تری برخوردار است.
